Linux mktemp Command Tutorial voor Beginners (5 voorbeelden)

Het aanmaken van tijdelijke bestanden of mappen is een veel voorkomende taak die veel Linux commandoregel gebruikers doen. Maar weet je dat er een speciaal commandoregel gereedschap is – mktemp genoemd – waarmee je dit kunt doen?

In deze zelfstudie bespreken we de basis van het mktemp commando aan de hand van enkele gemakkelijk te begrijpen voorbeelden. Maar voor we dat doen, is het de moeite waard te vermelden dat alle voorbeelden hier getest zijn op een Ubuntu 20.04 LTS machine en op Debian 10.

Linux mktemp commando

Met het mktemp commando in Linux kunnen gebruikers een tijdelijk bestand of een tijdelijke map aanmaken. Hieronder volgt de syntaxis ervan:

mktemp [OPTION]... [TEMPLATE]

En hier is hoe de man pagina van het gereedschap het uitlegt:

       Create a temporary file or directory, safely, and print its name.  TEM?
       PLATE must contain at least 3 consecutive 'X's in last  component.   If
       TEMPLATE is not specified, use tmp.XXXXXXXXXX, and --tmpdir is implied.
       Files are created u+rw, and directories  u+rwx,  minus  umask  restric?
       tions.

Hieronder volgen enkele vraag-antwoord-achtige voorbeelden die je een goed idee moeten geven over hoe het mktemp commando werkt.

Q1. Hoe maak je een tijdelijk bestand met mktemp?

Eenvoudig. Voer gewoon ‘mktemp’ uit, zonder enige optie. Je zult zien dat er een tijdelijk bestand wordt aangemaakt in de map /tmp/.

mktemp

In mijn geval werd bijvoorbeeld de volgende uitvoer geproduceerd:

/tmp/tmp.Ko6d1aX84B

mktemp Commando

Q2. Hoe maak je een tijdelijke map met mktemp?

Dit kan met de -d command-line optie.

mktemp -d

Bijvoorbeeld, in mijn geval werd de volgende uitvoer geproduceerd:

/tmp/tmp.Y8pySTB9ml

Maak een tijdelijke directory onder Linux

Zo zie je dat de naam niet weergeeft dat het een directory is, maar dat is het wel degelijk.

Q3. Hoe geef je een aangepaste naam aan je tijdelijk bestand/directory?

Zoals je nu misschien al opgemerkt hebt, geeft mktemp een willekeurige naam aan het tijdelijke bestand of de tijdelijke map die het aanmaakt. Als je wilt, kun je echter een aangepaste naam geven.

Het gereedschap biedt een sjabloon dat je kunt gebruiken. Het enige wat je hoeft te doen is een naam opgeven, gevolgd door drie of meer X in het verlengde. Deze X’en worden door mktemp vervangen door willekeurige tekens, zodat de uiteindelijke naam van het bestand of de directory uniek blijkt te zijn.

Ik voerde bijvoorbeeld het volgende commando uit:

mktemp tempfileXXX

En het volgende bestand werd geproduceerd:

tempfileEgh

Merk op dat op deze manier geproduceerde bestanden in de huidige werkdirectory staan, in plaats van in de directory /tmp/ (wat het standaard gedrag is).

Q4. Hoe voeg je een achtervoegsel toe aan het eind van de bestands-/mapnaam?

In het vorige deel bespraken we hoe je een aangepaste naam kunt hebben bij het gebruik van mktemp. Maar op die manier kun je alleen het begindeel van de naam naar wens hebben. Wat als je ook een achtervoegsel naar keuze wilt?

Je zult blij zijn te weten dat dit ook mogelijk is. Je hoeft alleen maar de –suffix optie te gebruiken. Hieronder volgt een voorbeeld:

mktemp tempfileXXX --suffix=HTF

En hier is de naam van het bestand dat door het bovengenoemde commando wordt geproduceerd:

tempfilecVkHTF

Zo zie je dat het door jou opgegeven achtervoegsel aan de bestandsnaam is toegevoegd.

Q5. Hoe voer je alleen een droogloop uit met mktemp?

Als je alleen wilt dat mktemp een naam weergeeft en geen bestand/map aanmaakt, dan kan dat met de -u command-line optie.

mktemp -u

Conclusie

Afhankelijk van het soort werk dat je op de Linux commandolijn doet, kan het mktemp commando een handig, tijdbesparend hulpmiddel voor je blijken te zijn. Hier, in deze handleiding, hebben we verschillende commandoregel optie besproken die het gereedschap biedt. Om meer te leren, ga je naar zijn man pagina.